២៥ កក្កដា ២០២០ / 25 July 2020
នៅប្រទេសវៀតណាម សាលារៀន បានបើកឡើងវិញជាទូទៅ តាំងពីដើមខែឧសភា ម្ល៉េះ។ នៅប្រទេសថៃ សាលារៀនបានបើកឡើងវិញជាទូទៅ ចាប់ពីដើមខែកក្កដានេះ។ ឯនៅប្រទេសកម្ពុជាវិញ រដ្ឋអំណាច នៅតែពន្យាពេល ក្នុងការសម្រេចឲ្យបើកសាលារៀនឡើងវិញជាទូទៅ ហើយគ្មានវិធានការអ្វីជាក់ស្តែង ដើម្បីធានាការសិក្សា និងការអប់រំ ឲ្យមានស្ថិរភាព និងកម្រិតត្រឹមត្រូវ មិនចាញ់ប្រទេសជិតខាង។
ផ្ទុយទៅវិញ ប្រព័ន្ធអប់រំមិនមែនជាអាទិភាព នៃរបប ហ៊ុន សែន ទេ។ របបនេះ បន្តឲ្យបើកតែរោងចក្រ និងបនល្បែងស៊ីសងកាស៊ីណូ ដែលផ្តល់សំណូកសូកប៉ាន់ ឲ្យថ្នាក់ដឹកនាំពុករលួយ។ ចំពោះការសិក្សារបស់យុវជន និងកម្រិតវប្បធម៌ របស់ប្រជាពលរដ្ឋទូទៅ របប ហ៊ុន សែន ក៏ដូចជារបប ប៉ុល ពត កាលពីសម័យខ្មែរក្រហមអញ្ចឹងដែរ គឺមិនចង់ឲ្យប្រជាពលរដ្ឋ មានការយល់ដឹងខ្ពស់ទេ ដើម្បីពួកជនផ្តាច់ការ អាចងាយគ្រប់គ្រងប្រទេសមួយ ដែលប្រជាពលរដ្ឋ មិនមានការយល់ដឹងច្រើន។ របប ហ៊ុន សែន ក៏ដូចជារបប ប៉ុល ពត អញ្ចឹងដែរ បានគ្រប់គ្រង និងកំពុងគ្រប់គ្រង ប្រទេសកម្ពុជា ដោយប្រើធម៌ក្តៅ ៣ យ៉ាង ៖ ខ្លាច, ឃ្លាន, ខ្លៅ។
(*) Schools have reopened since the beginning of May in Vietnam and the beginning of July in Thailand. But in Cambodia the authorities seem to have no clear plan for school reopening. Education is not a priority for the Hun Sen regime, which only ensures the continuous functioning of garment factories and casinos in exchange for bribes. Like the Pol Pol regime which is its precursor, the Hun Sen regime rules Cambodia using three tactics based on fear, hunger and ignorance.
